Journal to England: From York to Edinbrugh Part 1

ตื่นมาก็ช็อปปิ้งๆๆ และก็ช็อปปิ้งของOut let  ในย่านนี้ ผมดีใจมากที่ได้ยืนคู่กับชาวไวกิ้ง นักรบผู้โด่งดังแห่งสแกนดิเนเวีย

ผมกำลังจะไปเมืองสก็อตแลนด์ดังที่ผมพูดไว้ครั้งที่แล้วที่ที่ตอนท้ายของบทการเดินทางจาก

      การเดินทางก่อนยอร์คสู่เอดินบรา

ว่ากันว่าเร็วแรงมากๆๆๆ

แต่ต้องรอ45นาทีเพราะฉะนั้นผมเลยต้องมาถ่ายรูปคู่กับพี่สาวแป๊บนึง

กับท่านพ่อด้วย

พอๆๆๆๆเลิกถ่ายรูปๆ

ไปต่อๆ

ฟิ้วๆๆๆเร็วเกือบเท่าจรวดแต่สู้ชินกันเซนไม่ได้

โพสยืมมือฝรั่งนิดๆหน่อยๆ

ฉึกฉักๆๆๆๆๆอีก15นาทีก็ถึงแล้วเย้ๆๆๆๆ

เดินอย่างทุลักทุเลขึ้นถึงขั้นสุดท้ายถึงเมืองนี้แล้วหันหลัง

โอ้โห!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ใหญ่โตมโหฬารอลังการงานสร้าง...........สถานที่นี้สร้างมาหลายร้อยปีเกือบจะครบครึ่งศตวรรษ

รูปปั้่นนี้ชื่อบอกอยู่ตรงป้ายแกะสลักแล้วครับชื่อเวลลิงตัน

ขอไร้สาระหน่อยละกันว่าระหว่างใส่แว่นและถอดแว่นอันใหนจะดูดีกว่ากัน?

อังเอิญมีแต่คนบอกว่าผมถอดแว่นหล่อแบบเถื่อนๆ

แต่อนิจจังอนิจจาผมสวนแว่นแล้วหล่อแบบผู้ดี

แหมพี่นิด(ผู้หญิงคนซ้ายสุด)เห็นลาเวนเดอร์ไม่ได้เลยพุ่งแบบเร็วด่วนจี๋ไปรษณียจ๋า(ปะป๋าๆมาเร็ว)

ทำไมถึงเรียกป๊ะป๋าๆเป็นชื่อเล่นที่พี่นิด(หรือป้านิด)เรียกสามีอันเป็นที่รักของท่านป้านิด 

         ซึ่งเป็นชาวญี่ปุ่นชื่อก็แบบว่่าแทบไม่เคยได้ยินเลยซึ่งชื่อว่า "Nekimura=เนกิมูระ"

โอ้โหนี่คือการแต่งกายแบบสก็อตนะครับบ

จริงๆแล้วอยากถ่ายคู่กับคนทางซ้ายสุดมากกว่า

     แต่อนิจจังอนิจจา เขาอายไม่อยากถ่ายคู่กับพวกผมเพราะกลัวว่าหน้าตา่อันน่ารักของพวกเขาจะถูกนำไปออกหนังสือเอ็กซ์เรดอะไรทำนองนี้เขาเลยเชิญใช้เจ้าหน้าที่ระดับป๋ามาถ่ายคู่กับเราซะงั้น

นี่คือโบสเก่ามาก

อ้ายบอบบี้
บ็อบบี้เป็นหนึ่งในอนุสาวรีย์ที่สะท้อนอนุสรณ์แด่ความซื่อสัตย์ของบ็อบบี้ที่มีต่อเจ้านา่ย
 ประวัติคร่าวๆของบ็อบบี้คือ
เจ้านายของเขาเก็บบ็อบบี้มาเลี้ยงซึ่งเจ้าของอายุปาไป93ปีแล้่ว และแน่นอนว่าคุณเจ้านายกลับมาซี้แหงแก๋
ในอีก 2 ปีถัดมา คุณเจ้าของก็ถูกนำศพไปทำพิธีตามศาสนา

และไอ้เจ้าบ็อบบี้ก็ไปนั่งเฝ้าเจ้านายของมันทุกๆวันจนกินเวลาล่วงเ้ลยไป 14 ปี ก็ตาย    ..........................และทุกๆครั้งที่มันได้ยินเสียงปืนใหญ่อันเนื่องมาจากพระนางอลิซาเบธหรือเชื้อพระวงมาพำนักเอดินบรา............มันจะได้กินนมที่เพื่อนของเจ้านายมันบริจาคให้