ชีวิตบนถนนรามคำแหงที่แนะนำให้ทำ

 

 (Modern bike)

          อันเนื่องมาจากพระบามสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราชทรงมีพระราชปราถนาให้ราษฎรช่วยกันอยู่กันอย่างพอเพียงเพื่อความพอดีอันซึ่งนำมาสู่สงบสุขและสันติภาพมาสู่ปวงชนชาวไทย   อย่างไรที่เรียกว่าความสงบสุขและสันติภาพน่ะหรือ...........นั่นก็คือพอพวกเราทุกคนอยู่กันอย่างพอดี ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่ต้องเป็นหนี้สิน ไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องไปเป็นขอทาน และไม่ต่้องก่ออาชญากรรม
         ผมปราถนาิอย่างยิ่งว่าภายใน 10-20ปี(นับตั้งแต่พ.ศ.2552)หลังจากนี้ พระราชดำรัสของพระองค์จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา และเป็นตัวอย่างให้กับหลา่ยๆประเทศ   บางประเทศในโลกใบนี้พอทรัพยากรธรรมชาติบ้านมันหมดอันเนื่องมาจากผู้คนใช้กันอย่างสิ้นเปลืองไร้ค่ามันก็จะบุกรุกเข้าไปในประเทศอื่นเพื่อที่จะสนองความโลภของมัน
         มาถึงประเด็นเลยละกันว่าคนเราน่ะมารยาทบนท้องถนนน่ะเป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความพอเพียงได้เช่นกัน
เช่น     1.เวลาบีบแตรไล่ใครให้บีบแตรให้เป็นจังหวะเพลงให้มากที่สุด หรือถ้าจะเปิดหน้าต่างก็ชูนิ้วโป้ง(ขึ้นไปเลย)หากมันไม่เข้าใจก็อีกก็ทำใจเรื่องอดทนและปล่อยวางได้เลย(อันนี้ไปเจอมากับตัวเองเลยนะเนี่ย)
เรื่องมันก็มีอยู่แค่นี้แหละ



อยากได้อ่ะ
มีโบกี้แบบนี้อ่ะ แต่หาซื้อในไทยยากมาก

Journey to Hong Kong

 Assasin's creed(cosplay)ดูไม่ค่อยเหมือนเนอะแต่ขอให้สไตล์มันไกล้หน่อยละกัน

               การเดินทางสู่เกาะฮ่องกงในวันที่ 21/10/พ.ศ.2552(2009AD.) ดินแดนแห่งศูนย์กลางของของสินค้าปลอดภาษีจากทั่วทุึกมุมโลกสามารถซื้อของประเภทสินค้าอิเลกโทรนิกในราคาที่ค่อนข้างถูก

                ผมเริ่มเดินทางในเวลา 4:30น. จากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปท่าอากาศยานนานาชาติของฮ่องกง(Hongkong international airport)

(ซ้าย)ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

ผมเดินทางไปถึงภายใน ณ

Gate17 Flight 1EA, AirAsia

เครื่องบินเล็กกระทัดลัดเจ๋งมากคล่องตัวเป็นเลิศ

flight attendentเที่ยวนี้มีแต่คนน่ารักดูดี
ไม่มีบริการน้ำฟรี(เพราะซื้อตั๋วราคาถูกมากประมาณ 2400 บาท)
น้ำ 50
โค้ก 70
ข้าว 120
ยังดีนะผมหยิบบัตรลดราคาที่มันช่วยลดไปได้ 10%
ระหว่างนั้นเปิดฟังเพลงที่โหลดมาใหม่เพลงนี้

เพลงนี้เพราะมาก เพลงประกอบการ์ตูนเรื่องหนึ่ง นำเสนอให้ลองฟังดู

                  2 ชั่วโมงครึ่งถึงท่าอากาศยานของเกาะฮ่องกง
 พอเครื่องบินมันสั่นกระดิ่งดัง "ตุ๊ง!!!"แค่นั้นแหละทุกคนจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและทุลักทุเล.....แน่นอนผมนั่งเฉยๆรอจนกว่าทุกคนจะเก็บของเสร็จ
7:23 น. ก็ขึ้นบันใดเลื่อนดังภาพ ตรวจPASSPORT
            เอ๊ะ พาสปอร์ต ไม่ค่อยเข้าใจนะเดิมทีมันน่าจะเรียกว่าพาส พอร์ต(PASS-PORT)ผมฟังแล้วมันฮาดีเพราะว่า..............พาส-กีฬา?...........หรือ พาสปอร์ตที่มีให้ใครสักคนที่ใจสปอร์ตผ่านเหรอ
ไม่ใช่ๆ มันก็แค่หนังสือเดินทางเล่มหนึ่งน่ะแหละ
            

บรรยากาศเล็กๆน้อยๆจากสนามบินนานาชาติฮ่องกง
                สนามบินแห่งนี้เดิมทีเคยเป็นภูเขามาก่อน   แต่ถูกตัดเอาหินออกไปให้เหลือเป็นพื้นที่ราบสนามบินของเขาใหญ่มากตั้งอยู่บนแหลมเกาลูน





งานแสตนเลสของเขาค่อนข้างดีมาก
อย่างว่ามันคือสนามบินที่ค่อนข้างใหม่











                   พอออกแล้วก็มีไกด์สุดฮ็อตมีเมียห้องกรงเอ๊ยฮ่องกงชื่อ Jack อายุน่าจะราวๆ 29(ตั้งแต่ปีพ.ศ.2552)เป็นคนนำเที่ยวไป ณ ที่แห่งแรกคือเกาะลันเตาถึงเกาะลันเตาแล้วพี่เขาพาผมขึ้นกระเช้า
    โอ้โหเฮะ พระเจ้าช่วยกล้วยทอดกระเช้าที่นี่เขายาวถึง 5.4 กิโลเมตรแน่ะไกลเหววู้เลยนะเนี่ย

         ผมอยู่บนกระเช้าแล้วมีเสียวเล็กๆน้อยเพราะซื้อราคาคริสตัลแน่ะ
 ระดับคริสตัลมีอยู่แค่ว่าพื้นมันเป็นเป็นกระจกเห็นพื้นแช๋วจั๊ด ชัดแจ๋ว
        ใช่แล้วมันคือบททดสอบคนเป็นโรคหัวใจ   เพราะคุณจะรู้สึกเหมือนตัวเองนั่งอยู่บน9อี้(เก้าอี้)เฉยโดยที่เท้าลอยหรือห้อยโต่งเตงและคุณจะรู้สึกเสียวก้นและขนลุกฟู่อย่างบอกไม่ถูก
         ขณะเดียวกันที่ว่าระหว่างกำลังเสียวกันอยู่นั้นจะมีภูเขาอยู่หลายลูก
และเรื่องไม่น่าเชื่ออย่างเช่นหลุมศพ จะมาตั้งกันใว้ที่นี่ได้ เวลาจะเช็งเม้งก็นั่ง เฮลิคอร์ปเตอร์มา.....เอ๊ยน่าจะรวยนะใช่รวยแน่ๆ เพราะเกาะฮ่องกงเวลาทำอะไรหรือแก้ไขปัญหาอะไรก็จำเป็นต้องขึ้นศาลลูกเดียว และทนายความที่เกาะนี้มีรายได้มากยิ่งกว่าหมอเสียอีก ไม่แปลกที่เขาจะจัดงานศพซะเลิศสะแสลนแตนขนาดนี้ และแต่ละหลุมจะมีสีแปะอยู่หน้าโลงศพ สัญลักษณ์นี้มีอยู่สองสี ฟ้าแปลว่ายังไม่ตายเดี๋ยวจะมาอยู่ ส้มแปลว่าตายแล้ว
                เอ๊ะ ดูๆแล้วดูเหมือนฟาโรห์แห่งอียิป ก่อนที่เขาจะปกครองประเทศเขาจะต้องเลือกที่ๆจะเสด็จสวรรคตก่อนและตอกเสาเข็มหรือตกลงปลงใจแล้วว่าจะต้องสร้างที่นี่ก็....รับสั่งช่างวิศวะให้ลงเสาเข็มได้เลยและปกครองประเทศ           พอสวรรคตก็มาอยู่ได้เลยยังไงยังงั้น

       การเดินทางใช้เวลา 20 กว่านาที
ถึงเมืองที่ราบสูงชื่อLin Pinquan?
ขึ้นไปดูหมู่บ้านโบราณซึ่งเดิมทีเป็นหมู่บ้านของพระอาศัยอยู่
            แต่เนื่องมาจากการจับจองแผ่นดินมากขนาดนี้เป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ในฮ่องกงจึงมีการขอความร่วมมือท้องถิ่นเพื่อการทำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว








         และผมก็รับประทานอาหารที่วัดของยอดเขา อาหารของเขาเป็นเจหรือมังสวิรัตก็ว่าได้
วัดนี้เข้มงวดมากในเรื่องการมีเนื้อสัตว์มาปนเปื้อนอาหารของร้านนี้และถ้าใครหน้าใหนกล้าเอาหรือแอบเอาเนื้อใส่เข้าใจแล้วจับได้ก็เตรียมตัวโดนถีบออกจากร้านได้เลยเพราะเขาต้องการสร้างบุญกุศลที่ยิ่งใหญ่ให้ความเชื่อมั่นแด่ชาวพุทธและผู้ที่เป็นมังสวิรัตว่ามันคืออาหารปลอดเนื้อสัตว์อย่างแน่นอน

อู้วว้าวที่นี่ก็มี 7 อีเลฟเว่นเหมือนกันนะเนี่ยเพิ่งเคยเห็น

       หลังจากการเดินทางสุดเหนื่อยในที่สุดผมก็ได้เข้าที่พัก ฮ่วย ขาแทบลาก แต่พอได้ยินว่าจะกินข้าวยินแน่นอนผมไม่รอช้าที่วิ่งไปกินข้าวเพราะอาหารฮ่องกงหรือกวางตุ้งนั้นขึ้นชื่อเรื่องฝีมืออาหาร    เพราะฉะนั้นผมเลยซัดข้าวไป 8 ถ้วยบวมๆ โห อย่างโหด กินแบบถล่มฟ้าทลายปฐพีสำหรับคนน้ำหลัก 58 กิโลอย่างผม
       พออิ่มแปร้ผมไม่รอช้าที่จะหาอะไรทำต่ออย่างเช่นเดินเที่ยว ร้านเกมส์หยอดเหรียญที่นั่นมีอะไรๆให้เล่นหลากหลายเล่นโบว์ลิ่ง แทงม้า แรมโบ้ 3 ฯลฯ
ในขณะที่บ้านเราก็คงจะมี
        มาริโอ้เกมส์ หลอดเหรียญยอดนิยม.....เดี๋ยวนี้ชักจะเริ่มดูดีขึ้นมาหน่อย(มั้ง)
       ที่นี่นอกจากจะมีเกมส์แล้วยังจะมีร้านขายแมลง(ดังรูป)ด้วง แมลงบนต้นไม้ ที่นั้นคงจะนิยมเลี้ยงกันอย่างแรงเลยนะเนี่ย
ร้านขายของที่เขียนว่า "Outlet" นั้นลดราคาอภิมหาแหลกลาญอย่างดี สินค้าปลอดภาษีแล้วทั้งนั้น เจ๋ง แน่นอน ผมชอร์ปแหลกเพราะบางยี้ห้อมันไม่มีในไทย

pre-lesson=ปฐมบท

จุดเริ่มต้นของชีวิตก่อนเข้าไปในราม  

                  ในวันที่ 25 เดือนมิถุนายน 2552 เป็นวันที่ครอบครัวของผมได้แนะนำผมมาสถานที่แห่งหนึ่งที่เรียกว่ารามหรือมหาวิทยาลัยรามคำแหง   ผมก็ไม่เข้าใจนะว่าเมื่อก่อนพ่อผมมีอคติกัีบรามจะตาย
จนศึกษาไปศึกษามาผมก็ดูๆแล้วว่าคนไทยส่วนใหญ่ก่อนปีพ.ศ.2551 มักจะค่านิยมแบบผิดๆที่ต้องพาลูกไปเรีียนโรงเรียนนานาชาติราคาแพงๆ มหาลัยราคาสูงๆ ผมจะบอกตรงๆนะครับ ว่าคิดผิดมหันต่อให้ส่งลูกๆไปเรียนถึงประเทศที่เจริญสุดก็ยังกำพืดมันจะไม่ดีก็จะไม่ดีอยู่วันยันค่ำ พ่อผมและพี่ผมบอกผมว่ารามเป็นมหาลัยที่มีระบบPre-degree ระบบที่คนที่ยังไม่จบม.ปลายก็เรียนมหาลัยก่อนและค่อยเอาวุฒม.6มายื่นทีหลังได้ คิดดูๆแล้วม.รามเขาช่างมีเมตตากับผมและทุกคนจริงๆ

                 วันแรกที่ผมเข้าไปเป็นวันที่ผมตื่นเต้นที่สุดในชีวิตทำไรไม่ถูกเท่าใหร่เพราะต้องเดินทางเข้าไปลงทะเบียนเองและเลือกสายเอง
                 วิชาที่ผมลงในปีนี้(พ.ศ.2552)มี

                                                             HI102(พ.ศ.2552)

                                                              HI221

                                                            HI330

 
                                                            HI461

                                                            JA101(ไม่ได้ซื้อ)
                                                            JA102(ไม่ได้ซื้อเช่นกัน)

เพราะเป็นอยู่แล้วไม่ต้องซื้อเพิ่ม